Het paleis van koning Willem II, de Heuvelse kerk, de Watertoren en... de Euromast? De Erasmusbrug? Een mix van twee steden. Naast Tilburg ook Rotterdam. Beiden recht voor zijn raap. Werkers.
Te zien bij Q promotions.
De pilaren in de LocHal bibliotheek zijn prachtig. TilburgDailyPhoto laat fragmenten van pilaren zien. En koppelt die aan mooie poëzie.
Hierbij een fragment van Spinvis. Het komt uit 'De gedichtenapotheek', dat ik vorig jaar kocht in de poëzieweek. Met gedichten voor alle emoties: verlies van een dierbare, ziekte, liefdesverdriet of gewoon op zoek naar betekenis. 'De gedichtenapotheek' samengesteld door Philip Huff is een goede aanschaf.
Droom een boot in de zon
Geef 'm zeilen en wind
Kus een droevige mond heel zacht
Voor de dag begint
Bewaar een steen in je jas
Uit het land waar je sliep
Waar je de wonden opliep
Waar een Koninkrijk verging
Haal de parels uit de zee
Geef ze weg
Vecht met alles wat je hebt
Verlies het goed
Wacht dan tot het lichter wordt
Je hebt de tijd
Reis ver, drink wijn, denk na
Lach hard, duik diep, kom terug
Een georganiseerde wandeling van supporters naar het stadion voor de wedstrijd. Met veel trommelgeroffel. Vuurwerk. Indrukwekkend.
Dat moet het ook zijn voor bestuurders van auto's die erin verstrikt raken. Want ik zag wel wat politieagenten op de fiets, maar het verloop van de corteo regelen de supporters zelf. Doen ze volgens mij goed.
Willem II won weer eens, dat geeft veel Tilburgers een heel weekend een goed gevoel. Het was ook de eerste wedstrijd van de nieuwe burgemeester Fleur Gräper. Van harte welkom.
De kop niet in het zand steken,
het hoofd niet in de schoot leggen.
Opstaan,
elkaar bij de hand nemen en
samen de goede weg gaan.
Niet bij de pakken neerzitten,
niet laten gebeuren wat er gebeurt.
Je stem verheffen,
opkomen voor elkaar en je door
niets en niemand laten weerhouden.
Geloven in het licht achter het duister,
in het visioen voorbij de einder.
Het leven vertrouwen,
het trouw zijn koste wat het kost en je
God en Goed niet laten ontnemen.
Op de begraafplaats van het Goirke liggen tientallen geplastificeerde briefjes met een steen erop, met de vraag of de familie contact wil opnemen. Johannes Franciscus Pessers werd in 1853 geboren, en overleed 67 jaar oud in 1921.
Een snel onderzoekje in genealogie sites leert dat de man één dochter had: Henrietta Anna Cornelia Pessers (1892-1984). Zij trouwde in 1920 met Constantinus Franken, die in 1946 al overleed op 64 jarige leeftijd.
Maar even verder zoekend, blijkt uit Wiki Midden Brabant, dat zijn huwelijk met bakkersdochter Hendrika Josephina Verbunt heel vruchtbaar was: ze kregen tien (!) kinderen, waarvan er twee jong gestorven zijn. Maar liefst drie kinderen werden priester.
De begraafplaats krijgt een heel ander karakter als grote monumentale graven verdwijnen. Maar ja... niet ieder graf kan een monument zijn. Best wel een dilemma.
We zien hier links nog net een stukje van de Tilburg Law School. En in het midden het Academia gebouw.
Vaak worden honden niet toegelaten in eetgelegenheden. Hier zijn ze welkom. Sterker nog: hier kan jouw hond een beroemdheid worden.
In haar werk gaf de kunstenares commentaar op het alledaagse geweld en de corruptie in Colombia. In museum De Pont was in 2024 de tenetoonstelling War and Peace: A Poetics of Gesture. Beatriz studeerde in 1966 enkele maanden aan de Willem de Kooning Academie in Rotterdam.
González werd een van de invloedrijkste kunstenaars in Latijns Amerika; een inspiratiebron vor tal van kunstenaars. In schilderijen en tekeningen legde ze herinneringen en gebeurtenissen vast, die het regime liever buiten beeld hield.
Maarten van Riel, auteur van het Verdriet van Tilburg, plaatste een foto op instagram van het herbestemmen van een deel van het kerkhof aan de Bredaseweg. Bij de aanleg van de Noordhoekring in 1967. De panden op de foto staan nu nog aan de Bredaseweg, maar die keken dus vroeger uit op het kerkhof. Ineens snap ik ook waarom de witte heiligenbeelden bij het kerkhof een stukje de hoek om gaan. Vroeger was dat natuurlijk één rechte rij.
Dirk van Vugt maakt attent op de topografie tijdreis van het Kadaster. Het is een mooie site waar je bijvoorbeeld jouw straat kan opzoeken en dan terug in de tijd. TilburgDailyPhoto deed dat met Tilburg Zuid, hierboven zie je de situatie in 1961. Hieronder zie je dezelfde situatie anno nu. Ongeveer in het midden van de oude plattegrond zie je het Sportpark. In de nieuwe situatie is het Koning Willem II stadion goed herkenbaar. Alles links en onder het stadion is helemaal bebouwd.
Tilburg Zuid anno nu
De Romanticus piept: “Ik ben zo verdrietig in dit rare nu. Ik ben negen en heb net een broertje gekregen. Onze moeder zegt dat het een halve Palestijn is. Ik duw de kinderwagen over straat en de mensen zeggen dat hij mijn broertje niet kan zijn. Hij is te bruin, zeggen ze. ‘Arabieren’, zegt de meester op school, ‘zijn monsters met theedoeken op hun kop.’ Maar mijn broertje is een baby’tje en een baby’tje kan geen monster zijn. De mensen zeggen: ‘O, een halfbroer.’ Maar hij hoort niet half bij mij, maar heel. Ik kan hem niet in tweeën knippen, hij is zichzelf, hij is een baby’tje.”
Gedicht Zorg, van Esther Jansma. Bundel: We moeten ‘misschien’ blijven denken. In haar bundels fungeren personages als ‘het hoofd’, ‘De Romanticus’ en ‘Oud’.
